• Konya16 °C

Hakan Bahçeci

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Hâlin dili, dilin hâli

11 Temmuz 2019 Perşembe 18:25

        Günümüz insanı “anlaşılmamaktan” bizar ve bitkin. İletişim halinde olmak zamanın hiçbirinde böyle kolay ve basit olmamıştı belki. Mesele bu belki de “basit” olması…  Bu kadar basit olunca her yerden ve her an, hasbihal etmek, hâl hatır sormak, hemhal olmak sığlaşmış iletişimsizlik hastalığına dönmüyor mu? Dönmüyor olmasını tercih ederim.

            İki insanın konuşması sadece ağızdan çıkan seslerle sağlanmış olmuyor. Jestler, mimikler, bakış ve bedenin duruşu da konuşmak dediğimiz yapının içine giriyor. Tüm bunlar yetmiyor, kullandığımız kelimelerin karşı taraftaki bilgisi ve anlamı, sözdeki şiddet ya da yumuşaklık, konuyla bilgili olmak da konuşmayı tamamlayan unsurlar arasında yer alıyor.

            Tüm malzeme bir araya gelse, ifadeler yerli yerinde olsa, aynı dili konuşanlar bile anlaşmakta zorlanıyor kimi zaman. Herkesin her zaman anlaşması beklenemez da son çağın insanı neden ısrarla “kendini anlayan kimse yok” havasında dertleniyor?

            Konuşuyoruz, ulaşıyoruz, iletişim için her kanal açık, teknolojik aygıtlar ve bilim hizmetimizde lakin anlaşamıyoruz. “Anlaşmak” sadece aynı fikirde olmak demek değildir elbet. Anlaşmak dediğimiz aynı his ve aynı duyguyu ortak noktada kabul etmeyi de gerekli kılmaz. Bununla birlikte konuşulan konunun çeşitli yönlerden asgari müşterekte buluşturabilmesi de beklenir.

            Anlaşmak, ret edilen bir fikir bile olsa “bunu kabul etmiyorum ve nedeni şudur” diye söylediğim zaman karşımdakinin bunu kabul edebilme olgunluk ve erdemini göstermenin yoludur. Son zamanlarda çok fazla konuşuyor ama anlaşmak yerine “bu benim konuşmamdır ve sen bu konuşmanın muhatabı olarak bunu kabul etmelisin” niyetiyle başlıyoruz söze.

            Haklı olmaktan hatta ufak da olsa haklılık payına sahip olmaktan tatmin olmayı seçiyor ve bununla mutlu olmanın yolunu arıyoruz. Derdimizi anlatmış olmanın peşine düştük fakat anlaşıldık mı sualini pek önemsemiyoruz.

            Eskiler susmanın da bir haykırış olduğunu söylemiş. Susmak en güçlü konuşma yollarından biri belki. Şu hâlde ses çıkarmadan da anlaşabilmenin yolu var o zaman. Derdimizi anlatmak gerek, derdimizi anlatamamak da dert olup kalmasın gönle!

            Söylüyoruz ama dinlemiyor diyor çoğu yetişkin çocukları için, çocuklar büyüklerden hepten şikayetçi zaten. Eşler, iş arkadaşları “bir türlü dinlemiyorlar beni” diyor. Dinlemek yetmez oysa söylediğimiz şeyle anlaşılmak da gerekir.

            Duyguların ve fikirlerin aynı tesir ve güçle paylaşılıyor olması anlaşmanın en güzel hali olsa gerek. Susarak anlaşanlar belki de harflerden tasarruf etmiş oluyorlar. İşaret dilini kullananlar da çok güzel söylüyor diyeceğini. Hal şu ki sözü söylemiş olmak “an” için ve “anlaşmak” için yetmiyor, yüreğinden ön şart ve ön kabul olmadan hakikati ve muhabbeti ve ağız tadını bulmak için yola çıkmak anlaşabilmek için de ilk adım olsa gerek.

 

Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Senin Şehrin, Senin Siten

Tüm Hakları Saklıdır © 2013-2015 Haber Konya | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : +90 332 351 66 50 | Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA