• Konya14 °C

Huriye Karnap

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Bir Başkadır Benim Memleketim

24 Şubat 2010 14:19

Özel sebeplerden dolayı bir süre yazmaya ara verdiğim günden, bu satırları kaleme aldığım zamana değin içimden en sık geçen cümle “bir başkadır benim memleketim.” Hani tatile çıkmış olsam Ayten Alpman’a eşlik edercesine ballandıra ballandıra “her köşesi ayrı bir cennet…” diyeceğim ama öyle değil.  Gerçi ülkemiz güzel olmasına güzeldir, hatta allı pullu mazeretler üretmeksizin en fazla hava atmaya layık özelliğimiz de budur. Lakin bunca güzelliğin içinde cereyan eden kargaşanın ortasında kimimiz gülerken, kimimiz de olmadık hikmeti okumaya çalışıyor.

 
Neden mi?
 
Çünkü siyasette, ekonomide, medyada aynı tekrarların sıkıcılığını bünyemize çekip duruyoruz. Dolayısıyla  sebebinin farkında olduğumuz ya da olmadığımız boğulmuşluk, bunalmışlık hissi gırtlağımıza yapışmış, bırakmıyor.
 
Ve yine benzer çünkü ile;

Belirsizlik içindeki çok katmanlı hâllerimiz arasından “kimin ne alacağı varsa” diyerek iç siyasi gerilime lazım-melzum çerçevesinde bando ile eşlik eden   bir çok yazı-çizi gözümüzün, kulağımızın hizasında  arz-ı endam ediyor.

 
Haliyle onca kaçan-kaçırılan ahkam kesme malzemesi arasından ” hangi konuda yazsam” diye düşünmeden de edemiyor insan. Gerçi bu “olmadık hikmet” arasında dişe dokunur bir hikmet aramak, bitpazarına nur yağmasını beklemekten farklı değil ya neyse diyerek başlayalım..

“Acaba”diyorum…

 
Modern hayat unsurlarına “bencillikle” iştirak eden, dışarıdan geldiği için farklı ve iyi algılanan şey karşısında  gençlerin düştüğü bocalamadan mı, yoksa  halkından kopuk, onun ihtiyaçlarını görmezden gelen BABA’nın hal-i pür melalini mi mevzu bahis etsek?
 
“Dinde yeri nedir?” sualinin cevabını es geçip, dervişilik ayağına kapitalizmi payanda edinenlerin bedavadan geçinmelerini temin edecek yeni iman teorilerinden mi, yoksa dışlanmışlığını ancak ve ancak Valentine sayesinde giderip sosyalleşebilen ve  lakin aklını semirttirdiğinin de farkında olmayan muhafazakarlardan mı bahsetsek?
 
Ağzından köpükler saçarak konuşanlardan mı  dert yansak, yoksa yazılı basının üçüncü sayfalarında boy gösteren öfke nöbetlerinden, günden güne yerleşen intikam duygularından, yüz yüze, dipdibe yaşadığımız insanlarla nasıl düşmanlaştığımızdan mı?
 
Uyanıklık ameliyesinin iş bitiriciliğiyle hareket edenlerin toplumu sızlandırıp kendini neşeye gark eden hazzından mı dem vursak, yoksa itilmiş, mahcup ve ezik düşürülmüşlerin endişelerinden mi?
 
Kavim, ırk, mezhep, dil farklılıkları üzerinde istatistik yapıp, sömürgeciliğin yeni ve ara yüzlerinden nemalananlardan mı, yoksa suni korku dalgalarıyla nasıl tırstırıldığımızdan, sindirildiğimizden mi?
 
Azarlayıcı, kutuplaştırıcı, düzen verici daimi ihtilal hallerimiz mi söz konusu edilmeli, yoksa onca faili meçhul cinayeti, olayı  yargı sürecine götürmeyenlerin tarafsızlığı dillerine pelesenk edişinden mi?

“İnsanlık yararına, onuruna” diyerek, ne faydanın ve ne de onurun yanıdan geçmeyen vicdanların ve o vicdanlara oturtulmuş edebiyatın verdiği vecd halimiz mi, yoksa artık seyretmekle yetinip, hiçbirinden kendimizi sorumlu tutmayışımız mı konu edilmeli?

 
 “Taklit et, şöhret ol” / “yata yata kazan”  flaş reklamlarına mesai harcayanlara karşılık, bilmem kaç km tepip okulda eğitim alan çocukların dramına mı yanmalı, yoksa kan emerek şişenlerin obezliğine mi?

Parti, örgüt, ideoloji namı altında kendinden olmayanı yok etme kıyıcılığıyla birbirine selam verenlerden, mal-mülk  verenlerden , her naneye  poz verenlerden mi, yoksa künye vererek hedef kampanyaları düzenleyenlerin yazdığı yazılardan ve o yazıları su gibi okuyup içimize nasıl akıttığımızdan mı bahsetmeli?

 
İhbar ve şaibeleştirme listeleri hazırlayanların fişleme sanatı ve felsefesindeki ilericiliğinden, zihniyete göre yap-boz demokrasi oyunlarından mı söz etmeli, yoksa  kurumlar arası ve /veya kurum içi çatışmaların “savaş aracı” olarak nasıl kullanıldığından mı?
 
Sayılanlar ve sayılmayanlar şimdi mi oluyor? Hayır. Çeşitli alt başlıklarla hep olagelmişler.  İşte, aynı/benzer  sorunları ve çözümlerine dair  fikirleri vurgulamak zorunda kalmışlığımızdan dolayı bunalıyor, boğuluyoruz ya.

***

 
Siz, biz, onlar…hepimizin  gördüğü- bildiği ortak kayıplarımız var. Var amma  bu kayıpları görmezden- bilmezden gelenlerin bıyık altından vah vah çekip gitmelerine müsaademiz de var. Zira parmağına bilmem nerden ve kimden kalma şövalye yüzüğü takıp çalım satanlara lafımız dokunmaz,  onlar için her şey dümdüzdür.  Öylesine dümdüz ki, tüm olup bitenlerden kâr elde edebilmek için en mahir yeteneklerini kullanırlar.. Bu sebeple  hitabımız onlara değil. Dile getirilişini dahi klişe ve alaturga bulmaksızın sorunların asıl kaynağını arayanlara. Yani, hırsızlığın, işsizliğin, anarşinin, terörün siyasi nedenlerini göre göre, yaşaya yaşaya bellediğimiz halde  artlarındaki eksikliğin ne olduğunu kavrama iştiyakında olanlara.
 
Peki, bu yazıyı yazan olarak tüm sorunları çözecek periyi veya mercii buldum, iddiasında mıyım? Değilim. Sadece bir kanaatim var.
 
Lafın özü;

Vicdanımızı sakladığımız yerden çıkarmayı başardığımızda yola geleceğimize/gireceğimize kaniyim. Hasılı, yargı, siyaset ve bürokrasi üzerinde ahlak ve vicdana dair tonlamayı daha güçlü kıldığımızda  muhabbetle dillendirdiğimiz “bir başkadır benim memleketim” havası daha  gür bir nida ile çıkacak. İşte o vakit, zevahiri kurtarmakla yetinen  memleketimden  bir başka ve bambaşka bir memleket doğacak

 

 

Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Senin Şehrin, Senin Siten
  • Konya'da trafik kazası: 1 ölü
  • Konya'da satılan konut sayısı
  • Almanya’dan FETÖ’ye ilk isyan!
  • FETÖ'nün kritik isimlerine Konya merkezli 27 ilde operasyon!
  • NEÜ’de 5. Geleneksel Spor Şenlikleri ödül töreni yapıldı

Tüm Hakları Saklıdır © 2013-2015 Haber Konya | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : +90 332 351 66 50 | Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA