Akıncılar'dan sonra Konya'da küçük görme bitmişti

Konya Aydınlar Ocağı’nın Salı Sohbetleri’nde “Akıncılar Hareketi” bütün yönleriyle ele alınarak konuşuldu.
Sille Kültür Evi’nde gerçekleştirilen ve dinleyici olarak AK Parti Konya İl Başkan Ahmet Sorgun’un da katıldığı sohbette konuşan ilâhiyatçı-eğitimci Ahmet Poçanoğlu, Akıncılar Hareketi’nin doğuşu ve gelişimiyle ilgili bilgiler verdi. Hareketin gaye ve hedefi hakkında açıklama yapan Ahmet Poçanoğlu, “Konya’ya 1967’de geldim. O dönemin Konya’sında kısa etek giyenler, eteklerine “kime ne?” diye yazarlardı. Meyhanelerine de “Kimene Halil’in yeri” diyorlardı. İmam Hatip okulunda Mustafa Tığlı, Ali Naci ve Asım Uysal’la birlikte aynı sınıfta okuyorduk. Elimizde Kur’an-ı Kerim veya cüz ile okula gelip giderken yukarıda ifade etmeye çalıştığım insanlar bizi alaya alırlardı. Hasan Özönder Hoca bizim Türkçe dersimize girerdi. Kitap okuma alışkanlığını ben ondan öğrendim. O zaman Bugün ve Sabah gazeteleri ile diğer mecmuaları okurduk. Şimdiki Devlet Tiyatrosu’nun bulunduğu yerin üst katında olan İl Halk Kütüphanesi’nde 5 liraya üye kartı alınırdı. Orada çok iyi okuma faaliyeti yürütürdük” dedi.
“Konuşmasına “Nevzat Hoca, Konya İmam Hatip’e gelmesiyle birlikte okulun mescidinde namaz kılan öğrencilerin sayısında büyük bir artış oldu. O yıllarda dergi ve gazete çıkartmak, radyo ve parti kurmak gerektiği konuşuluyordu. Yalnız bunların nasıl, ne şekilde yapılması gerektiği konusunda kimse ne bir fikir üretiyor ne de bir şey bilmiyordu” şeklinde devam eden Poçanoğlu, Akıncılar Derneği’ni nasıl kurduklarını şöyle anlattı:

Medeniyet Akıncıları
“Biz, 1916’da milliyetçi ve mukaddesatçı bir teşkilat olarak kurulan Milli Türk Talebe Birliği (MTTB)’nin Konya’daki binasında toplanmaya ve burada seminerler yapmaya başladık. MTTB’de farklılık oluşmaya başlayınca merkezi Konya olmak üzere 1975’te Akıncılar Derneği kuruldu. Aralarında Seyit Mehmet Buğa, Mustafa Özdemir gibi isimlerin de olduğu bu dernek, binasızlık sebebiyle önceleri pek bir varlık gösteremedi. 1976’nın sonlarına doğru Mevlâna’nın orada bir bina tutularak başkanlığını ben yapmak üzere tam teşekküllü olarak derneği faaliyete geçirdik. 2-3 sene başkanlığını yaptığım Akıncılar Hareketi bir yardımlaşma, bir paylaşma hareketi idi.
Akıncılar Hareketi, Müslümanların kendilerini kendi elleriyle ifade etme ve karşı tarafa bir meydan okuma hareketi idi. Karşıdan gelen saldırılar altında ezilmişliğin, sinmişliğin ortadan kalkması hareketi idi.
Akıncılar’dan sonra meydan okuma, Müslüman gençlerle alay etme, hakir ve küçük görme bitmişti.”
Poçanoğlu, 12 Eylül 1980’de kapatılan derneği tekrar açma gayretlerinin Ankara merkezli olarak devam ettiğini belirterek “Hikmet Akgül’ün başkanlığında “Medeniyet Akıncıları” adı altında çalışmalar devam ediyor. İki seneden beri tüzük çalışması yapıldı ve bu arada yeni anayasa taslağı da hazırlandı” dedi.

Milliyetçiler Bana ‘Ecmain’ Derlerdi
Eğitimci Nevzat Arabacı da, konuşmasında şunları aktardı: “1968’de İstanbul Dil, Tarih ve Cağrafya Fakültesi’nde okudukları sırada devrimcilerin elinde olan okulda Kur’an’a “çöl kanunu”, Peygamber Efendimiz’e “çöl bedevisi” ve Hz. Aişe validemizi de “fahişe”yle suçlayacak kadar alçaklaşan o insanlara; “Biz Allah var, Peygamber hak” dediğimizde, onlar bizimle alay ediyorlardı. Bazen dayak atıyor, bazen de yiyorduk. 1972’de 18 yaşlarında tığ gibi bir delikanlıydım. Seyyid Kutup’un küçük hacimli “İslâm Cemiyetine Doğru” adlı bir kitabı elime geçti. İşte o vakitten sonra ben rabbani nizama inanmaya ve beşeri nizama karşı çıkmaya başladım. Yani sizin anlayacağınız “şeriatçı” oldum. Aynı fikir ve düşünceleri bugün de savunuyorum. Okulu bitirdikten sonra tayinim Kulu’ya çıktı. Bu yıllarda Türkeş’i sevdim ve milliyetçilerle birlikte hareket ettim. O zaman milliyetçiler bana “ecmain” derlerdi. Türkeş’ten sonra 1973’de Erbakan’a geçtim. 1979’da Akıncılar Derneği’ni kurdum. O dönemde İsmail Kaya, şimdi burada açıklıyorum, Akıncılar Derneği Genel Merkezi’nin fetva sorumlusu idi.
MTTB ile Akıncılar arasındaki ayrılıkla ilgili olarak Poçanoğlu’nun çok güzel bir lâfı vardı. ‘Akıncılar’ın MTTB’lerle binadan başka hiçbir ayrılığımız yok’ demişti.”
Arabacı, konuyu günümüz genç nesline getirerek sözlerine “Günümüz gençliği, çalışanı ve okuyanıyla birlikte başıboş ve sahipsizler. Onlarla kim ve kimler ilgileniyor?” şeklinde son verdi.